Een waarderend onthaal van nieuwe cliënten

hoe AI de intakefase van de hulpverlening in de Oever kan versterken

Door Karen Poesen, de Oever

Sinds augustus 2008 werk ik in dagcentrum De Sluis in Heusden-Zolder. De Sluis is een semi-residentiële voorziening binnen de Bijzondere Jeugdzorg en behoort tot VZW De Oever. Het dagcentrum staat in voor de opvang en begeleiding van schoolgaande kinderen en jongeren van 6 tot 18 jaar en hun gezinnen naar aanleiding van een problematische opvoedingssituatie. Samen met Guido Berx, coördinator in De Oever, heb ik het pilootproject ‘Versterken van de intakefase hulpverlening in De Oever' opgestart.

wat willen we doen in het project?

De intakefase van de hulpverlening beslaat de eerste 45 dagen van een begeleiding, meer bepaald van de aanmelding tot en met het bespreken van het handelingsplan. Bij de start van het project hebben we een designgroep samengesteld, waarmee we nu al een tijdje samen op weg zijn om een sterkere intakefase uit te denken. We plannen tegen het einde van 2009 een draaiboek voor deze intakefase in vzw De Oever te kunnen voorleggen.
Het project is tot nu toe goed verlopen, al hebben we ook onze ups en downs gekend. Zo was het bijvoorbeeld niet altijd gemakkelijk om dit project te combineren met de dagelijkse werking in De Oever.

weerstand tegen verandering is niet persé een bedreiging

De A.I.-benadering is al enkele jaren gekend door de medewerkers van De Oever; de organisatie heeft reeds enkele veranderingsprocessen op een waarderende manier aangepakt. Toch zijn er tijdens het uitvoeren van het project momenten geweest waarop ik weerstand voelde met betrekking tot deze benadering. Zo hadden mijn collega's van het dagcentrum wat twijfels over het hele project, toen ik hen hierover inlichtte. In al mijn enthousiasme had ik er niet aan gedacht dat ik weerstand kon verwachten. Ik zag het echter niet als een probleem; het was een uitdaging om hiermee te leren omgaan en ik meen te kunnen zeggen dat ik hierin geslaagd ben. Dit sluit aan bij mijn belangrijkste ontdekking tijdens dit traject. Ik heb gedurende het werken aan het pilootproject ondervonden dat het mogelijk is om als nieuwe, pasafgestudeerde medewerkster in een organisatie een veranderingsproces mee op te zetten en dit tot een goed resultaat te brengen.

Wat helpt een jonge medewerker om een veranderingstraject te doen slagen?

- Zo was het heel goed om een bondgenoot te hebben in dit verhaal. Het was geruststellend dat ik op Guido kon terugvallen wanneer de twijfel toe sloeg, of wanneer mijn eigen energie wat betreft het project even wat minder leek. Het was inspirerend en leuk om met Guido in overleg te gaan en samen vorm te geven aan dit project.
- In dialoog gaan (en blijven) met collega's, leden van de actieleergroep,.. was ook een belangrijke factor, evenals
- mijn basishouding. Ik heb een transparante houding aangenomen en had vertrouwen in een goede afloop. Dit gaf me rust; ik was echter toch voldoende krachtdadig in mijn rust.
- Wat de weerstand betreft, is mijn besluit dat het goed was om er niet tegenin te gaan, maar om een manier te zoeken om met deze weerstand om te gaan. Voor sommige collega's was een individuele benadering gewenst, anderen hadden voldoende aan een groepsbenadering (bvb. Een korte briefing tijdens de teamvergadering).
- Een andere belangrijke factor was de AI-opleiding. Een goede basis is nodig. Je moet bij wijze van spreken ‘weten waar je mee bezig bent'.

Wat doet het AI-opleidingstraject met mij als professional?

Tijdens zo'n traject ben je (vanzelfsprekend) erg gefocust op (het uitwerken van) je pilootproject. Ik heb echter ook ondervonden dat je daarnaast regelmatig stil staat bij je eigen functioneren, bij je eigen rol in dit project en bij jouw groei als persoon. Want een groei kan je dit naar mijn gevoel wel noemen. Het intensief bezig zijn met A.I. was een boeiende ervaring die me een beter inzicht in mezelf heeft gegeven en me zo als persoon én als medewerkster van De Oever heeft verrijkt.

Karen Poesen.