Waarderend Leren in team

Intervisie als leervorm in een team 

door Wannes Smeets

Ik ben Wannes. Ik werk als energiescanner voor Stebo. Dat betekent dat de mensen van ons team bij de mensen thuis een analyse gaan maken van het energieverbruik en tips geven om energie te besparen.In januari 2009 werd het team uitgebreid met 5 nieuwe energiescanners, zodat dit nu uit 12 medewerkers bestaat.  Vanuit mijn AI-opleiding koos ik ervoor om voor het team intervisies op te zetten. Door het regelmatig organiseren van intervisies kunnen we immers van elkaar leren en ervaringen uitwisselen. Een beetje bijzonder toch wel: ik ben niet de coördinator van deze ploeg, maar medewerker onder de medewerkers, met plezier belast met deze bijzondere taak.

persoonlijke ambitie
Door deze team-intervisies voor te bereiden en te modereren, wilde ik graag ervaring op te doen met methodes van Waarderend Coachen. De kunst is om de goede vragen te stellen en door te vragen. Zo kom je bij de bezieling van mensen.

De praktijk

In eerste instantie ontwikkelden we een aanpak voor deze team-leervorm.  Die aanpak vertrekt altijd bij de leervragen die mijn collega's hebben.  Afhankelijk van de aard van de vraag, stel ik dan een gespreksvorm voor die het best tot resultaat kan leiden.  Altijd staat voorop: waarderen van de vraag, waarderen van de ervaring die collega's al hebben opgebouwd, zoeken naar toekomstmogelijkheden. Ondertussen zijn er al een vijftal intervisiemomenten geweest, telkens van een halve dag.  Als ik het nu bekijk, zijn het tot nu toe eigenlijk altijd goede bijeenkomsten geweest. De sfeer is heel goed. We gaan op een fijne manier met elkaar om. We hebben elkaar heel goed leren kennen. Mijn collega's zijn stuk voor stuk zijn enthousiast. Er wordt naar elkaar geluisterd. Er worden heel wat boeiende ervaringen uitgewisseld, je kan ook al eens je hart bij elkaar luchten. Er gebeurt nu heel veel waar vroeger geen ruimte voor was.

Levert dat ook wat op?
Er zijn best wel al mooie dingen gebeurd. Zo heeft iemand een tool ontwikkeld voor klanten die met een extreem hoog verbruik kampen. Het betreft een gedetailleerde meterkaart die hen ertoe in staat stelt zelf hun verbruik in kaart te brengen en te monitoren. Iemand anders heeft ons uitgelegd hoe een elektriciteits-meterkast in elkaar steekt.

Er wordt ook veel meer van en met elkaar geleerd; we zijn ons nu bewust dat de kennis vaak rond de tafel zit en dat we die dus niet altijd in boeken moeten gaan zoeken. Informatie die aanwezig is, wordt ontsloten en spontaan gedeeld. Er worden nieuwe oplossingen gevonden voor dingen.
Als je me nu vraagt wat maakt dat dit werkt, dan is dat het feit dat mensen ruimte krijgen. Ruimte om over zichzelf te vertellen, om eigen ervaringen te delen, om dingen waarin ze goed zijn met anderen te delen.

Het grootste succes voor me is dat we elkaar als team veel beter hebben leren kennen, we hebben elkaar leren waarderen, het team is sterker geworden. De intervisies hebben er ook voor gezorgd dat het team is blijven doorgaan, en niet is uiteengevallen.

Mijn rol en de betekenis voor mijn werk.
Ook voor mezelf is dit een leerproces. Het is soms nog wat zoeken voor me wat mijn rol en mijn betekenis hierin is. Stilaan wordt het me duidelijk dat ik me moet focussen op het proces dat daar gebeurt. Ik hoef het niet allemaal zelf te doen, het moet uit de groep komen en door iedereen gedragen worden.
Als ik terugkijk op wat er tot nu al is gebeurd, ben ik best wel tevreden. Belangrijk voor mezelf is ook dat ik me focus op de zuurstof die dit me geeft, dat en uit deze intervisies alle energie haal die me helpt mijn dagelijks werk als energiescanner ook prima te blijven doen. Het goed gevoel dat ik heb bij verbindingen die ik tussen mensen doe ontstaan, vasthouden. En onthouden dat ik goed bezig ben, ;)

Wat mij ook veel plezier doet, is dat collega's me bellen als ze met iets zitten. Dat doet me deugd, ik ben hun vertrouwenspersoon, en dat geeft me energie!

Wannes Smeets - juni 2009 (verhaal opgetekend door Mieke Seys)