|
Verslag workshop 2:
Bezieling brengen in netwerken, samen doen, werken en zijn
Actieleergroep Appèltise
Cathy Camertijn leidt de workshop in door ons op te warmen met een speed- dating. Iedereen neemt tegenover elkaar plaats aan de toog. We krijgen 4 min. per persoon om te speed- daten. De rollen worden omgedraaid na 4 min. en er wordt 3 keer doorgeschoven, zodat we met zoveel mogelijk leden van de workshop kennis kunnen maken.
De beginvraag: "Vertel een verhaal over een situatie waarbij je aan een krachtig netwerk deelnam."
De verteller vertelt en de luisteraar noteert de kernwoorden op post- its.
Vanaf het moment dat Cathy de opdracht gaf, begint iedereen heel enthousiast te vertellen. De gesprekken gaan heel vlot en er is helemaal geen drempel om met de ander in dialoog te gaan. Integendeel, als Cathy vraagt om af te sluiten blijven de sprekers enthousiast verder vertellen.
Na een twintigtal minuten verzamelen we ons aan "de boom". De boom, met wortels, stam, takken en kruin, is een schilderwerk op een flap.
Er wordt uitleg gegeven waarvoor de delen van de boom staan. Het heeft te maken met het verhaal hoe deze groep een lerend netwerk is geworden.
Zo wordt er verteld dat voor de leden de inhoud van het project niet op de 1ste plaats kwam, maar vooral de mensen met wie ze te maken hebben in het netwerk. Ze hebben elkaar opgezocht om te zien wat ze voor elkaar konden betekenen. De voetstappen aan de boom symboliseren het leggen van contacten met elkaar.
De grond : staat voor de waarderende benadering t.a.v. elkaar, het proces van de stuurgroep, de duidelijke sturing die van in het begin werd aangegeven waardoor de boom een "vaste boom" is geworden met stevige wortels.
De sappen: staat voor de positieve energie die telkens in de groep stroomde
De takken: de inhoudelijke projecten van de deelnemers van het lerend netwerk
De vruchten: (appels tijdens de bijeenkomst in haspengouw -> appletize ) staan voor de samenhang tussen de verschillende projecten = bruisend netwerk
Er wordt gevraagd om de post- its met de kernelementen bij de verschillende delen van de boom te gaan plakken.
Een greep uit de elementen:
- - aan de kruin: spiegel voorhouden, verbondenheid, ruimte,...
- - aan de takken: diepgang, know- how, jezelf zijn, ...
- - de stam: impact op participatie, familiegevoel, ervaring delen,...
- - de wortels/grond: eerlijke en open communicatie, enthousiasme, echtheid van de relatie,...
Nadien stellen de leden van dit netwerk zich voor: KHKempen, SD Workx, Hefboom, Syntra Vlaanderen en OCMW Genk.
SD Workx heeft de AI toegepast om te zoeken naar een nieuwe missie na een reorganisatie
Hefboom heeft de AI vooral in het team van consulenten toegepast, maar ook om te zien wat hen allen verbindt
Syntra Vlaanderen : hoe een waarderende beleid ontwerpen voor de docenten van Syntra
OCMW Genk: AI toepassen in de verschillende projecten van het OCMW bijv; rond ziekteverzuim
Vervolgens leggen de verschillende leden uit hoe het in zijn werk is gegaan en wat de ervaringen zijn met het toepassen van de AI in hun project. Ieder kiest vrij bij welk groepje hij aansluit.
Ik sluit mij aan bij Sigrid van de vzw Hefboom en schrijf van dit werkgroepje het verslag.
Sigrid vertelt vooral over haar ervaringen met de aanpak van de AI binnen de organisatie Hefboom. Haar uitdaging: "Hoe eraan te beginnen?" Ze is vertrokken vanuit de vragen: wat is een hefboomconsulent? Wat verbindt ons? Wij werken vooral zelfstandig in ons dagelijks werk.
In het begin ervoer ze weerstand van het team: "dit is nog extra erbij". Ze ervoer ook niet dat het iets van heel het team was. Als agendapunt werd genoteerd:"oefening sigrid". Later, toen dit een gewoonte werd en door iedereen geapprecieerd werd, veranderde het in "succes- rondje".
Deze weerstand verminderde naarmate er een ritueel werd ingebouwd bij de start van de teamvergaderingen. Zo liet ze het team beginnen met de vraag:"wat is je sterkste, leukste moment geweest de afgelopen week met je klant/ je collega's"?
Resultaat: ontdekken van de eigen talenten en die van de collega's en ontdekken van wat je graag doet en dit op korte tijd.
Het gevolg hiervan was het antwoord op "En wat is nu gemeenschappelijk, waar staan we nu voor?" "Vanzelf kwamen we aan de droomfase": zegt Sigrid. (Het proces nam wat meer tijd in beslag dan bij de andere leden van het netwerk, die waren al een stuk verder.)
Aan de hand van de droomfase maakten ze bepaalde keuzes voor de volgende jaren. Een concrete actie was het interviewen van de stakeholders: "hoe zien externen ons? Door deze oefening verkregen ze een heleboel informatie waarmee ze verder aan de slag konden. Onder andere zijn ze bewuster geworden van wat er ís en integreren ze dit bewuster in het werk.
Ook in functioneringsgesprekken werd de AI toegepast, zonder op voorhand af te spreken hadden de teamleden voor zich op deze manier hun gesprek voorbereid.
Ook de collega's met de meeste weerstand in het begin, "ontdooiden na een tijd.
Binnen het team werd ook een netwerk of een verbinding gecreëerd.
Wat eerst was als een project dat erbij moet, werd iets wat vanzelfsprekend is.
In de groep wordt vooral de vraag gesteld over "hoe omgaan met weerstand", hoe ga je om met de reacties van de anderen als je zoiets wil gaan doen? Hoe pak je dat aan? Dit was een vraag die de luisteraars bezighield.
Belangrijke boodschap van Sigrid op deze vraag: ruimte laten om te ventileren, voor ontgoocheling en weerstanden.
Ondanks de "vrees" voor die weerstanden is iedereen toch unaniem akkoord dat het zeker de moeite waard is om het toe te passen in de eigen werking. Niets houdt hun enthousiasme tegen om het de volgende dag zeker te gaan gebruiken.
Belangrijke boodschap die Sigrid nog meegeeft: AI op de agenda houden! Niet uit het oog verliezen.
Cathy sluit af met de volgende eindoefeningen.
1. "Ga staan bij de mensen waar je verbondenheid zag."
Resultaat: iedereen ging heel snel en heel dicht bij elkaar staan. Als er naar een andere persoon werd gelopen, dan bleven mensen elkaar achterna gaan of riepen hen terug.
2. "Is er iemand die iemand uit de groep nog niet kent en die je wil introduceren bij een persoon die je wel kent"?
Verslaggever Aida Pereira
20/10/2009
|